Οι μάγκες ποντικοί

Τρείς ποντικοί κάθονται σε ένα μπαρ και συζητούν ποιός από όλους είναι πιο μάγκας. Λέει ο πρώτος:
- Εγώ παίρνω το ποντικοφάρμακο και το τρώω με τις χούφτες, να πούμε...
- Σιγά τα αυγά, λέει ο δεύτερος, εγώ παίρνω την ποντικοπαγίδα και την κάνω σφεντόνα, άμα λάχει...
Ο τρίτος δεν λέει τίποτα αλλά ετοιμάζεται να φύγει.
- Εεε, που πας;;;; τον ρωτάν οι άλλοι δύο.
- Σπίτι, έχω και να γα****ω τον γάτο...!!!
.

Ιατρικό πρόβλημα

-Γιατρέ μου, έχω πρόβλημα δυσκοιλιότητας.
-Και τι μου το λέτε εμένα, κύριε; Εγώ είμαι οφθαλμίατρος.
-Ναι, αλλά κάθε φορά που πάω να χέσω, δακρύζει το αριστερό μου μάτι...!
.

Αναγνώριση

Ενώ ο Άγιος Πέτρος προσέχει την πύλη του Παραδείσου, πρέπει οπωσδήποτε να πάει στην τουαλέτα. Ζητά λοιπόν από τον Ιησού να προσέξει για λίγο την πύλη μέχρι εκείνος να επιστρέψει.
Ενώ ο Ιησούς λοιπόν στέκεται εκεί, βλέπει έναν ηλικιωμένο άνδρα πάνω σε έναν γάιδαρο να πλησιάζει την πύλη. Παρατηρεί πως ο ηλικιωμένος άνδρας κουβαλά μαζί του τα εργαλεία του μαραγκού. Όταν ο ηλικιωμένος φτάνει στην πύλη, ο Ιησούς του ζητά να περιγράψει την ζωή του και το λόγο που ο ίδιος αισθάνεται πως πρέπει να πάει στον παράδεισο.
Το άτομο εξηγεί:
-Στα αγγλικά, το όνομά μου θα ήταν Joseph, αλλά δεν έζησα στην Αμερική ή την Αγγλία. Έζησα μια ταπεινή ζωή φτιάχνοντας πράγματα από ξύλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν με θυμούνται, αλλά ο καθένας έχει ακούσει για τον γιο μου. Τον αποκαλώ γιο μου γιατί ήμουν κάτι περισσότερο από πατέρας για αυτόν, διότι δεν ήρθε στον κόσμο όπως γίνεται συνήθως.
Έστειλα τον γιο μου ανάμεσα στον κόσμο. Όμως αυτός γελοιοποιήθηκε και χλευάστηκε από πολλούς, παρότι ήταν γνωστός για την τιμιότητα και την τελειότητά του. Ο μεγαλύτερος λόγος που επιθυμώ να περάσω στον Παράδεισο είναι για να τον ξαναβρώ.
Ο Ιησούς μένει έκπληκτος από την ιστορία του ηλικιωμένου άνδρα. Τον κοιτά στα μάτια και τον ρωτά συγκινημένος:
-Πατέρα εσύ;
Ο ηλικιωμένος δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του:
-Πινόκιο;
.

Έξοδος για φαγητό

Μια παρέα φιλενάδων στα 40 τους συζητούσε πού θα έβγαιναν για φαγητό.
Τελικά συμφώνησαν να συναντηθούν στο εστιατόριο Ocean View, μια και οι σερβιτόροι φορούσαν στενά παντελόνια και είχαν ωραία κωλαράκια.
10 χρόνια αργότερα, κλείνοντας τα 50, συζητούσαν και πάλι πού θα πήγαιναν για φαγητό. Τελικά, συμφώνησαν να πάνε στο εστιατόριο Ocean View, επειδή το φαγητό εκεί ήταν πολύ καλό και η συλλογή των κρασιών εξαιρετική.
10 χρόνια αργότερα, στα 60 τους, συζητούσαν για άλλη μία φορά πού θα πήγαιναν να φάνε. Τέλος συμφώνησαν να βρεθούν στο εστιατόριο Ocean View, επειδή εκεί θα έτρωγαν ήσυχα και το εστιατόριο είχε πανέμορφη θέα στη θάλασσα.
10 χρόνια αργότερα, 70άρες πια, συζητούσαν πού θα πήγαιναν για φαγητό.
Τελικά  συμφώνησαν να πάνε στο εστιατόριο Ocean View, μια και ήταν προσβάσιμο στα αναπηρικά τους καροτσάκια και υπήρχε ακόμη και ασανσέρ.
10 χρόνια αργότερα, έχοντας κλείσει πια τα 80, συζητούσαν πάλι πού θα έβγαιναν για φαγητό. Τέλος, συμφώνησαν να πάνε στο εστιατόριο Ocean View, μια και δεν είχαν ξαναπάει ποτέ εκεί.
.