Υπερβολές

Στο καφενείο του χωριού, τέσσερις φίλοι παίζουν χαρτιά. Ξαφνικά μπαίνει ένας αναστατωμένος τύπος και λέει, απευθυνόμενος στον ένα:
-Ρε συ Γιάννη, παίζεις χαρτιά και στο σπίτι σου η γυναίκα σου πηδιέται με τον κουμπάρο σας;
Ο Γιάννης, βγάζει τα γυαλιά του, τα αφήνει πάνω στο τραπέζι, ζητάει συγγνώμη από τους συμπαίκτες του για τη διακοπή και φεύγει για το σπίτι του.
Αφού πέρασαν δέκα λεπτά, ο Γιάννης γυρίζει αμίλητος στο καφενείο, κάθεται ξανά στη θέση του, φοράει τα γυαλιά του και ρωτάει τους συμπαίκτες του, ποιανού είναι η σειρά να μοιράσει.
-Αμάν ρε Γιάννη, τον ρωτούν όλοι, πες μας τι έγινε σπίτι σου.
-Υπερβολές, τους απαντάει ο Γιάννης, άκου κουμπάρος μου, ούτε καν γνωστός μου δεν ήταν ο άνθρωπος!
.

Ο διευθυντής

Ο διευθυντής ενός εργοστασίου κατεβαίνει αιφνιδιαστικά για έλεγχο στο προσωπικό και πετυχαίνει έναν να κάθεται.
- ΕΛΑ ΕΔΩ ΕΣΥ! ΠΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΟΝ ΜΗΝΑ;
- Εεε, 700 ευρώ κύριε.
Ο διευθυντής βάζει το χέρι του στην τσέπη, βγάζει 700 ευρώ, του τα δίνει και του λέει:
- ΠΑΡ' ΤΑ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟ! ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ!
Εκείνος τα παίρνει και φεύγει. Μετά στρέφεται σε έναν άλλον εργαζόμενο και τον ρωτάει:
- ΤΙ ΠΟΣΤΟ ΕΙΧΕ ΑΥΤΟΣ;
- Εεε, ξέρετε κύριε διευθυντά, το παιδί από το καφενείο είναι, μια τυρόπιτα έφερε και θα έφευγε!
.
 

Η παραγγελία στον καφετζή

Κάποτε, ένας µάγκας, πηγαίνει σ'ένα καφενείο µαζί µε τους φίλους του, για να παίξει λίγο τάβλι, ώστε να περάσει η ώρα. Πηγαίνει λοιπόν, κάθεται και περιµένει µέχρι να έρθει ο καφετζής να πάρει παραγγελία.
- Τί θα πάρετε παρακαλώ;
- Που `σαι φίλε, θέλω ένα καφεδάκι περιποιηµένο. Δε θέλω να είναι ούτε πολύ γλυκός, αλλά ούτε και πολύ πικρός. Τσακ στη µέση. Δε θέλω να έχει ούτε πολλές φουσκάλες, αλλά ούτε και λίγες. Τσακ στη µέση. Το φλυτζάνι στο οποίο θα το βάλεις, δε θέλω να είναι ούτε πολύ µεγάλο, αλλά ούτε και πολύ µικρό. Τσακ στη µέση.
Ο καφετζής αγανακτισµένος φεύγει.
- Ε! Φίλε που πας, δε τελείωσα ακόµα. Άκου λοιπόν. Μαζί µε το καφέ θέλω και κουλουράκια. Τα οποία, δε θέλω να είναι ούτε πολύ µεγάλα, αλλά ούτε και πολύ µικρά. Τσακ στη µέση. Δε θέλω να έχουν ούτε πολύ σουσάµι, αλλά ούτε και λίγο. Τσακ στη µέση. Και τώρα σπάσε, είσαι ελεύθερος.
- Μάλιστα κύριε, απαντάει πυρ και µανία ο καφετζής.
Η ώρα περνούσε και ο µάγκας περίµενε το καφέ του µε ανυποµονησία. Το µαγαζί άδειασε και ο µάγκας δεν είχε πάρει ακόµα το καφέ του. Έτσι λοιπόν, µετά από περίπου µιάµιση ώρα, λέει στο καφετζή:
- Ε! Φίλε! Τι θα γίνει µε το καφέ;
Και ο καφετζής:
- Άκου µεγάλε! Δε σε έχω γραµµένο ούτε πολύ δεξιά, αλλά ούτε και πολύ αριστερά. Τσααακ στη µέση...