Οι αρετές του Έλληνα

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη, έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές.
Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους τακτικούς και νομοταγείς, τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς, τους  Ιάπωνες εργατικούς κι υπομονετικούς.
 Για τους Έλληνες είπε:
- Θα είναι έξυπνοι, τίμιοι και θα δουλεύουν στο δημόσιο.
Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου τον πλησίασε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:
- Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές αλλά στους Έλληνες έδωσες τρεις. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς και θα διαταράξεις τις ισορροπίες πάνω στη γη.
- Έχεις δίκιο Γαβρίλε, είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεχτος κι αυτή μου η απροσεξία θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτι πρέπει να κάνω αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα.
Αφού σκέφτηκε για λίγο, είπε
- Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές αλλά κάθε Έλληνας θα μπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο.
 Κι έτσι κι έγινε. Αν ένας Έλληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι έξυπνος, αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι τίμιος, κι αν είναι έξυπνος και τίμιος δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Τα ταξί της Αθήνας

Ένας Κρητικός ήρθε στην Αθήνα και τον πήρε ο ύπνος μέσα στο ταξί. Όταν μισοξύπνησε, περνούσε πάνω από μια γέφυρα και βλέποντας άλλα αυτοκίνητα από κάτω, σκέφτηκε:
"Ωχ, τα ταξί εδώ πετάνε"!
Πήγε πίσω στο χωριό και το έλεγε στο καφενείο. Όλοι γέλαγαν και τον κορόιδευαν. Όμως εκείνος επέμενε. Τότε του λέει ένας:
-Εγώ θα πάω το Σάββατο στην Αθήνα σε μια κουμπαριά, κι αν τα ταξί πετάνε θα κάτσω να με γαμ***ς, αν δεν πετάνε όμως θα σε γαμ***ω εγώ.
-Πάει το στοίχημα, του λέει ο άλλος με σιγουριά.
Μπαίνει στο καράβι και το πρωί παίρνει ένα ταξί από τον Πειραιά. Τον ρωτάει ο ταξιτζής κοιτώντας τον από τον καθρέφτη:
-Φίλε, που να σε πετάξω?
"Οοοο" σκέφτηκε ο Κρητικός. "Πήγαινε στην Βουλιαγμένης"
Τον ρωτάει ο ταξιτζής ξανά:
-Σε τι ύψος;
Και λέει ο Κρητικός:
-Κουμπάρε, το γαμ***ι δεν το γλιτώνω που δεν το γλιτώνω, πέτα τουλάχιστον χαμηλά, να μην σκοτωθούμε κιόλας!

Φίλοι από το στρατό

Συναντιούνται 4 φίλοι από το στρατό μετά από 30 χρόνια. Αφού είπαν για τα παλιά, η συζήτηση μεταφέρεται στο πόσο πετυχημένα έγιναν τα παιδιά τους. Στον 4ο της παρέας δεν του άρεσε αυτό και πήγε στη τουαλέτα για να αποφύγει τα δυσάρεστα.
- Ο δικός μου γιος έγινε μεγάλος αρχιτέκτονας, βγάζει εκατομμύρια. Αφού να σκεφτείτε έκανε δώρο σε ένα φίλο του μια βίλα που κόστισε 100.000.000, λέει ο 1ος κοιτάζοντας τους άλλους γεμάτος καμάρι.
- Ο δικός μου έκανε δώρο σε ένα φίλο του ένα 20μετρο σκάφος άξιας 150.000.000, λέει ο 2ος γεμίζοντας υπερηφάνεια για το παιδί του.
- Σιγά τα έξοδα, λέει ο 3ος. Ο δικός μου που είναι μεγάλος χρηματιστής δώρισε στο φίλο του μετοχές που σήμερα αξίζουν πάνω από 500 εκ.
Τότε βλέπουν όλοι τον 4ο της παρέας που έρχεται χωρίς να έχει ακούσει τίποτα και μετά από πολλή πίεση αναγκάζεται να πει και αυτός τα δικά του.
- Ο δικός μου γιος είναι ένα κοπρόσκυλο όλη την ημέρα ξάπλα, ύπνο και καλό φαΐ., απαντά αυτός.
- Και πως ζει; τον ρωτούν οι φίλοι του. Δεν πιστεύουμε να τον ταΐζεις ακόμη;
- Αστα να πάνε! Έχει βρει 3 παλιοαδερφές, τις πηδάει και αυτές τον συντηρούν και του κάνουν και καλά δώρα. Ο ένας του αγόρασε μια βίλλα, ο άλλος ένα σκάφος και ο τρίτος του έδωσε 500 εκ σε μετοχές. Κοντεύω να τρελαθώ από τη ντροπή μου, απαντά.

Η γεροντοκόρη

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα πολύ μικρό χωριουδάκι ζούσε μια γεροντοκόρη, 85 Μαΐων, που ήταν ακόμη παρθένα, παρόλα τα χρονάκια της. Ήταν πολύ περήφανη για το γεγονός ότι δεν είχε χάσει την παρθενιά της και επειδή καταλάβαινε ότι δεν είχε πολύ να ζήσει ακόμη, πήγε και βρήκε το νεκροθάφτη και του είπε ότι η επιθυμία της ήταν, όταν πέθαινε, να γράφανε πάνω στην ταφόπλακα τα εξής:
«Γεννήθηκε παρθένα, έζησε παρθένα και πέθανε παρθένα».
Κανόνισε και τους λογαριασμούς της μαζί του και έφυγε.
Όταν, μετά από ένα διάστημα, πέθανε η παρθένα, ο νεκροθάφτης είπε στους παραγιούς του τι ήθελε να της γράψουν πάνω στην ταφόπλακα κι έφυγε, για να τους αφήσει να κάνουν τη δουλειά.
Επειδή όμως βαριόντουσαν εκείνοι και βρήκαν την επιγραφή πολύ μεγάλη, σκάλισαν πάνω στην πέτρα:
«Επιστρέφεται χωρίς να ανοιχτεί».